Select Page

Je li “Game of Thrones” izgubila oštrinu?

Je li “Game of Thrones” izgubila oštrinu?

Nova sezona serije “Game of Thrones” je na mnogo načina uzburkala javnost – kako neočekivanim “leakovima” epizoda i nevjerovatnim vizuelnim efektima, tako i zanimljivim razvojem scenarija. Ovaj će se tekst baviti poslednjom od navedenih kategorija – sadržajem nove sezone “Igre prestola”, i sadržaće dosta spojlera, tako da ukoliko niste gledali prvih 6 epizoda sedme sezone – preskočite i ovaj tekst. 

Jedan od momentata “Game of Thronesa” koji najbolje opisuje suštinu ove serije desio u 4. sezoni, u razgovoru koji su Džejmi i Tirion Lanister vodili dok je “manji” brat u zatvoru čekao presudu za navodno ubistvo svog sestrića kralja Džofrija. U, u tom trenutku, moguće poslednjem razgovoru između dva brata, na zaprepašćenje svih, cijeli razgovor se sveo na priču o njihovom mentalno zaostalom rođaku Orsonu, koji je kao mali pao na glavu, i sve svoje dane je provodio tako što je gnječio i ubijao bube.

Tirion Lanister je bio fasciniran tom pojavom i nikako nije mogao da shvati šta je motivisalo nesrećnog Orsona da vrši konstantni genocid nad bubama. “Morao sam da znam zašto jer mi je bila užasna pomisao na to da te jadne bube umiru bez razloga, iz nečijeg hira”, objašnjavao je. Kako je Orson ubrzo iskusio sličnu sudbinu kao njegove bube (poginuo je kada ga je mazga sa kojom se igrao udarila nogom u grudi), Tirion je, nažalost, ostao bez odgovora. Ipak, odgovor je sve vrijeme buljio u njegovo lice s ožiljkom – nikakvog razloga nikad nije ni bilo. U “Igri prestola”, užasne stvari se dešavaju bez ikakvog određenog razloga i logike. Najbolje smišljene strategije i planovi mogu biti prekinuti najobičnijim zamahom mača ili ispijanjem čaše otrovanog vina. Svijet Vesterosa je surov, nasilan i haotičan, i ukoliko želite da preživite, treba da naučite da iskoristite taj haos (kao što kaže Piter Bejliš: “Chaos is a ladder”).

Taj mračni pogled na svijet je nešto što su kreatori serije praktikovali od samog početka serije, a najviše se ogledalo u, recimo, odrubljivanju glave Neda Starka, legendarnom “Red weddingu”, glupoj smrti Kal Droga, spaljivanju žive princeze Širin Barateon i sličnim scenama.

Upravo je ta neizvjesnost i konstantni osjećaj straha za živote glavnih likova nešto što je “Game of Thrones” toliko izdvojilo u moru serija koje danas imamo prilike da gledamo. Jednostavno je: nijedan lik nikad nije bio dovoljno bitan da bismo mogli da budemo sigurni da će preživjeti do kraja serije.

Sad smo stigli do 7. sezone, i moramo da se zapitamo – da li je i dalje tako?

Scena napada Deneris sa zmajevima i armijom Dotrakija na Lanistere je bila spektakularna, ali…

Vjerovatno najupečatljivija scena iz nove sezone je ona iz 4. epizode u kojoj Deneris, zajedno sa svojim zmajevima i armijom Dotrakija, iznenada napada vojsku Lanistera. Kadrovi i vizuelni efekti su bili zaista fenomenalni, moć koju Kalisi ima izgleda zastrašujuće, ali da bi ova scena zasjela na tron najboljih scena “Igre prestola” pored “Red Weddinga” i “Battle of Bastardsa” – morala je da žrtvuje nekog od važnih likova.

Dok su desetine hiljada nepoznatih lanisterskih vojnika živi spaljeni od strane zmajeva, ili ostali bez glave zahvaljujući sječivima Dotrakija – svaki lik iz serije kome znamo ime je preživio. Scena je završena sa Džejmijem Lanisterom koji u svom ultra-teškom metalnom oklopu i sa jednom zlatnom rukom tone na dno dubokog jezera. Koliko je taj kadar doprinio šoku i pozitivnom utisku nakon gledanja 4. epizode, toliko je pokvario momenat kada je na početku 5. epizode Džejmi zajedno sa Bronom izronio na bezbjednom mjestu, na drugom kraju jezera (iako je ovaj incestoidni ubica djece, u suštini, postao vrlo pozitivan lik). 🙂

Konačno dolazimo i do Brona, MVP-ja ove bitke. On je čovjek koji je bio prvi koji je čuo zastrašujuću tutnjavu kopita Doktraki konja koji su se približavali njihovoj poziciji, čovjek koji je izbjegao smrt od najezde sječiva najopasnijih Denerisinih divljaka, čovjek koji je izbjegao vatru zmajeva a u isto vrijeme jednog ranio gađajući ga strijelom, i čovjek koji je, pojavivši se niotkuda, uspio da odgurne Džejmija u jezero kad ga je napao zmaj, i da ga na kraju izvuče iz vode na bezbjednoj lokaciji. Ovo je bila savršena priprema za njegovu smrt, kojom bi cijela epizoda “The Spoils of War” makar duplo dobila na snazi i kvalitetu, pogotovo imajući u vidu da je Bron gotovo svim gledaocima jedan od omiljenih sporednih likova. To bi, realno, bio onaj stari, dobri “Game of Thrones”. 🙂

“Vjerujemo” u postojanje zmajeva i vojske zombija, a problem nam predstavlja to što likovi prebrzo stižu od jednog mjesta do drugog

Žanrovski, “Igra prestola” predstavlja fantazijsku seriju, i zbog toga se od publike očekuje da bez rezerve uzme postojanje zmajeva, White Walkera, Gospodara Svjetlosti, začaranog Zida i slično. Međutim, u svim ostalim segmentima radnje, ova serija nas je navikla na realan slijed događaja, na jako malo nelogičnosti i priklanjanja apetitu mejnstrim publike. Ipak, u 7. sezoni, čini se mnogo više nego u prethodnim, takve stvari se dešavaju – likovi, flote brodova i čak cjelokupne armije u roku od samo nekoliko “on-screen” sekundi stižu sa krajnjeg juga do Zida, šetaju se od Zmajkamena (Dragonstone) do Kraljeve Luke (King's Landing) u doba velike zime kao da to nije ništa…

Uporedimo samo neko od putovanja Vesterosom iz 7. sezone sa jednom od početnih scena 1. sezone u kojoj kralj Robert Barateon sa svojom pratnjom treba da dođe u Zimovrel (Winterfell). Njegov dolazak prvo biva usmeno najavljen, a tek nakon nekoliko scena Robert stiže u posjetu Starkovima. Zašto nam ovo ne izgleda kao teleportacija? Zato što likovi razgovaraju o tome kako je kralj jahao punih 30 dana kako bi stigao na odredište. Gledaoci su svjesni da je vrijeme prošlo, što se vidi čak i po tome da su jezovuci (direwolfs) u međuvremenu porasli.

Iako je jasno da vremenski tok u seriji nije hronološki, od kreatora jedne ovakve serije se ipak očekuje malo više poštovanja i truda prema publici koja je “Igru prestola” napravila najpopularnijim televizijskim proizvodom ikad.

Jeftini trikovi sve češći u seriji
Ovdje mislim na nepotrebne scene koje služe za podizanje tenzije, kao npr. scena u kojoj Pseto (The Hound) gađa kamenjem White Walkere. Time im slučajno stavi do znanja da je jezero ponovo zaleđeno, i White Walkeri napadaju. Naravno, minut nakon toga u spas stiže Deneris sa zmajevima. To se zove jeftini trik, i nije mu mjesto u seriji kao što je GoT.

To se isto odnosi i na plan družine predvođene Džonom Snouom koja se odvažila na odlazak iza Zida kako bi pronašla i uhvatila jedan primjerak vojske mrtvih i ponijela ga kod Sersei Lanister. Ovo se svima činilo kao dobra ideja, i umjesto da zbog svoje gluposti budu kažnjeni brzom smrću svih likova koji su krenuli u ovaj poduhvat – od njih sedmorice je poginuo samo jedan (i to vjerovatno najnebitniji) lik, crveni sveštenik Toros od Mira (Thoros of Myr). Da ne pominjem situaciju u kojoj je Džon Snou upao u zaleđeno jezero, bio opkoljen desetinama hiljada zombija koji izvlače zmaja iz vode (ODAKLE IM LANCI!?), i na kraju se izvukao i, tako smrznut, uz pomoć njegovog strica Bendžena (koji se opet, kao na kraju 6. sezone kad je spasio Brana, pojavio niotkuda) živ stigao do Zida.

Naravno, ništa od ovoga ne znači da je “Game of Thrones” postala loša serija. Daleko od toga, smatram da je definitivno jedna od najboljih koja je ikad napravljena, ali se plašim da nije samo puka slučajnost to što su ova odstupanja od realnosti i ovakva “brižnost” koja se prikazuje prema važnim likovima u poslednjoj sezoni nastupili baš u trenutku kada je radnja iz serije vremenski prevazišla radnju iz Martinovih knjiga.

Ali, ko zna, možda je sve ovo samo neka genijalna spletka za opuštanje publike pred krvavo finale sezone koje nas uskoro čeka. Pogledajte trejler za poslednju epizodu:

Što vi mislite? Je li serija postala previša brižljiva prema svojim likovima? Sprema li se neki pokolj u poslednjoj epizodi 7. sezone, ili je “Game of Thrones” izgubila oštrinu? 🙂


Djelovi teksta preuzeti su iz članka britanskog The Guardiana

About The Author

Osim (očigledno) filmova i serija, jako volim i pratim sve vezano za marketing (pogotovo digitalni, kojim se i bavim), globalne političke trendove i fudbal (pogotovo Juventus). Osim na Kokice.me, moje "umotvorine" na razne teme možete pronaći i na Digitalizuj.me. :)

Leave a reply

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *