Select Page

Pogledajte (ili nemojte) – “Betmen protiv Supermena”

Pogledajte (ili nemojte) – “Betmen protiv Supermena”

Malo koji film sa ocjenom od 29% na Rotten Tomatoes (koliko trenutno “Betmen protiv Supermena: Zora pravednika” ima) zavređuje gledanje. Ovaj film je, moguće, izuzetak. Radi se o vizuelno perfektnom ostvarenju sa fenomenalnom muzikom koje nema ama baš nikakav pripovjedački kvalitet, i razotkriva zabrinjavajuću plitkost u narativnom pristupu Zeka Snajdera.

Hans Cimer i Junkie XL
 bvs-wonderwoman-poster-frontpage

Za razliku od Snajdera, Hans Cimer izlazi daleko van svoje zone komfora. Sceni u kojoj se Wonder-Woman po prvi put pojavljuje donosi agresivnu, manje orkestralnu podlogu. Ovaj potez kod gledaoca stvara osjećaj neočekivanog, svježeg i novog, u pravom trenutku kad se u borbu uključuje neočekivana, nova i svježa snaga. Kliknite ovdje da poslušate numeru

Počnimo sa onim što u ovom ostvarenju valja – neosporni tehnički kvaliteti. Snajder je u svoj repertoar uvrstio i neke od trikova Džordža Milera. Fiksiranje ključne tačke za radnju pri promjeni kadra dovelo je do toga da je ono što se dešava izuzetno lako za praćenje, koliko god haotično bilo (stvar sa kojom većina 3D ostvarenja danas kuburi). Sve izgleda kao pokretni strip u skupocjenoj produkciji, i fantastičan muzički spot za kompozicije Hansa Cimera koje su, uz Leksa Lutora, istinski glavni junak ovog filma. Ako ste ljubitelj stripova, ako ste odrasli uz Ligu Pravde ili voljeli “Povratak Mračnog viteza”, uživaćete u “fan-service” elementima koji variraju od scena ispunjenih tragovima šireg univerzuma i onoga što može doći u sledećim filmovima do kadrova koji izgledaju kao stripski paneli kojima je neko udahnuo život.

Režiser je i ranije pokazao da je kralj stila. Filmovi u kojima je vizuelnim izrazom i plitkom pričom moguće ostaviti utisak (Dawn of the Dead, 300, pa čak i Sucker Punch) pokazali su se kao nešto u čemu briljira. Problemi su nastajali u onom trenutku kad se pojavljivala potreba za višeslojnošću priče. Tu su se njegova ostvarenja pretvarala u dugometražne muzičke spotove, a sva dubina izvornog materijala prevrtana je naglavačke i pretvarana u plitko i slabo vezivno tkivo velikih akcionih elemenata – ne toliko daleko od načina na koji se narativ tretira u kečerskim borbama i porno filmovima.

dc-continues-to-excite-with-three-new-images-from-batman-vs-superman-dawn-of-justice-ge-532922

Skoro da je nemoguće pronaći sliku ili promotivni materijal iz koga produkcija “bleach bypass”-om nije isisala 90% boja.

Snajderov Supermen, “Čovjek od čelika“, jedan je od rijetkih uspješnih pokušaja režisera da napravi konzistentnu i zanimljivu radnju. Bezbojni Supermen je, čak i kad ga igra Henri Kevil (Supermen u scenama u kojima je kompjuterski generisan pokazuje više života od onima u kojima je prisutan glumac), uvjerljiva priča o čovjeku koji je igrom slučaja vanzemaljac. Trenutak u kome je Klark Kent, koji bi radije bi žrtvovao to što je super nego to što je čovjek, prisiljen da ono nadčovječno u sebi pokaže čovječanstvu je trenutak u kome bi, bez toga, čovječanstvo nestalo. Supermen se, boreći se sa vanzemaljskom snagom, suočava i sa ultimativnim, nepobjedivim oblikom ksenofobije koja je jednako veliki izazov kao i Kriptonci koji napadaju s neba.

Dio zasluga za činjenicu da “Čovjek od čelika” ima srce dolazi i od činjenice da Snajder, za razliku od ostalih adaptacija stripa za koje je bio zadužen, nije bio vezan izvornim materijalom. Osim minimalne količine smjernica koje vuče iz “Birthright-a” i “All Star Superman-a“, scenaristi su uzeli svaku slobodu da stvore radnju koja je dovoljno sažeta da bi oni koji prave film mogli da ispričaju i njenu dubinu. Sa “Betmenom protiv Supermena” Snajder nije imao taj luksuz. Film je na Komik-Konu predstavljen čitanjem citata iz “Povratka Mračnog viteza” – jednog od najboljih, ako ne i najboljeg crtanog romana o Betmenu ikad objavljenog.

Batman-vs-Superman-in-The-Dark-Knight-Returns-Comic

Povratak Mračnog viteza
MoviePilot’s-Batman-Theory-8

Zek Snajder je dokazao fantastičnu mogućnost da stripske panele pretoči u igrani film sa nevjerovatnom količinom sličnosti. Ni ovdje nije drugačije. Ljubitelji “Povratka Mračnog viteza” će biti oduševljeni načinom na koji su neki od kadrova stripa prenešeni na veliko platno.

Oni koji su upoznati sa izvornim materijalom znaće zašto je njegova radnja izazovna za adaptaciju. Betmen i Supermen, zajedno sa ostalim herojima uključenim u priču, nalaze se u ekstremnim, za njih nekarakterističnim stanjima svijesti. Betmen je brutalno nasilan i nadrkan jer je star – i u nasilju vidi jedini način da bude efikasan na način na koji je to bio u mladosti. On djeluje reaktivno – starac skriven u sijenkama je poslednja linija odbrane koja očajničkim potezima čupa Gotam iz kandži kriminala. Supermen je u svojoj neprolaznosti suprotnost tome – simbol patriotizma, bezbjednosti i moći koji sebi može da priušti da svaku akciju dvaput odmjerava prije nego što je preuzme. On razmatra poteze sa vlastima, postupa po njihovom naređenju i traži dublje moralno utemeljenje u svemu što posmatra.

U filmu su metafore neprirodno izvrnute i lišene svake dubine. Betmen je nadrkan jer je nadrkan. Supermen se upušta u okršaj jer mu je neko rekao “bez majke, pobij se sa Betmenom“. Betmen je onaj ko želi da ojača organe vlasti, a Supermen taj koji ih ignoriše i prkosi. Betmen zadire u tuđa prava i slobode da bi djelovao proaktivno i u korist društva, a Supermen se ponaša kao nedodirljiva sila čije odluke ne treba preispitivati. Razlog zašto je Supermen u “Čovjeku od čelika” uvjerljiv, a ovdje nije je upravo u tome što tamo nadmoć koja mu je višim silama data predstavlja breme i odgovornost, dok je ovdje to temelj njegove bahate ličnosti.

Batman-V-Superman-Turkish-Airlines-Super-Bowl-Ads

Najbolja slika plitkosti u Snajderovom pristupu vidi se u spomeniku Supermenu u centru Metropolisa – omažu “Veličanstvenom izvoru” (Fountainhead) čiji je režiser, ako je suditi po njegovom Fejsbuk statusu, veliki fan. Ono što je u romanu religijski objekat koji glorifikuje čovjeka – njegovu volju i odlučnost da prevaziđe sopstvena ograničenja i pokori izazove koji djeluju nemoguće, u filmu je glorifijacija vanzemaljskog bića koje svoju snagu, nedostižnu običnom ljudskom biću, vuče iz misterioznih gena sa drugog kraja svemira.

Kakav je Ben Aflek Betmen?
Untitled-8

Najbolji odgovor je “ne znam”. U filmu nema dovoljno elemenata koji ga prikazuju kao istinskog Betmena, a ne kao tenk u obliku Betmena sa jedinom svrhom da izdrži udarce Supermena. Ono što je prikazano je dovoljno intrigantno da, ne garantujući da bi mi se film svidio, želim da vidim film u kome Aflek glumi ovu verziju Betmena – brutalnu, na tragu onoga viđenog u Flashpoint serijalu stripova.

Ovako izvrnute, metafore jednostavno ne funkcionišu i film se pretvara u tehnički savršenu depikciju nečega što je i na površini i u suštini kečerska borba. Zek Snajder i Hans Cimer su fantastičan dvojac kome očajnički fali nešto (bilo da je to treća osoba ili introspektivna odluka) da u audio-vizuelno savršenstvo doda minimalnu količinu smisla. Sve manjkavosti u suštinskom pristupu adaptaciji djela gotovo da gledaoca sprečava da razmatra mnoge odlične strane ovog filma – od tehničkih podviga, preko zapanjujuće originalnog Džesija Ajzenberga u ulozi Leksa Lutora do Džeremija Ajronsa kao odličnog Alfreda.

Ako vam se gleda dobar kečerski meč, ne možete se provesti bolje od ovog filma. Ako tražite ikakvu suštinu u tuči Betmena i Supermena na ekranu, mnogo bolji izbor od ovog pokušaja superherojskog Rašomona je animirani film “Povratak Mračnog viteza” iz dva dijela (klikni za IMDB link).

Sve kritike na stranu, nadam se da opšte kritičko neprihvatanje ovog filma neće uticati na planove produkcije da nastave sa stvaranjem “Justice League” filma. Na neki bizarni način, uz sve manjkavosti, nakon gledanja “Betmena protiv Supermena” izaći ćete zainteresovani za način na koji će se priča nastaviti. Nadajmo se da će “Suicide Squad” uspjeti, i da će producenti naučiti lekciju i unijeti dozu vedrine u Ligu Pravde (ili “Pravednike”, kako izgleda da će nazvati film).


Šta valja?

Tehnički fenomenalan film. Perfektna muzika. Džesi Ajzenberg u ulozi Leksa Lutora. Džeremi Ajrons kao Alfred. Intrigantan Ben Aflek kao Betmen. Prepoznatljivi elementi ostavljeni fanovima DC Comics stripovima. Dobar uvod u “Justice League”.


Šta ne valja?

Tretman izvornog materijala. Plitka priča. Likovi bez motivacije. Prazan Henri Kevil kao Supermen.


Konačna ocjena – 59%

Gledljiv, tehnički prelijep film lišen svake suštine. Dobro ćete se provesti ako ostavite mozak kući kad odete da ga pogledate. Nećete propustiti ništa ako ga preskočite. Ako se odlučite da kupite kartu, pogledajte ga u 3D, u najboljem bioskopu do kog možete da dođete. Ako ste ludi za superherojima, obožavaćete iskustvo čak i ako vam se sami film ne svidi.

About The Author

Milutin Pavićević

Milutin je matematičar. Radi kao programer i grafički dizajner. Veliki je ljubitelj video igara. Amaterski se bavi stripom i teorijom stripa, a za ove oblasti je i međunarodno nagrađivan.

3 Comments

  1. Dobar tekst, samo sto je mogao da bude mnogo ozbiljnije i profesionalnije odradjen

    Reply
    • Poštovana N, slobodno pošalji neki svoj tekst ako želiš. Svi su dobrodošli da pišu! 🙂

      Reply
    • Hey, that's a clever way of thnnkiig about it.

      Reply

Leave a reply

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *